Ας ρίξουμε μια ματιά στις φετινές υποψήφιες για Oscar ταινίες και πως αυτές κατατάσσονται με βάση το πλήθος των υποψηφιοτήτων που απέσπασαν (όσες έχουν από 2 υποψηφιότητες και πάνω):

10 Υποψηφιότητες

– «Mank»

6 Υποψηφιότητες

– «The Father»
– «Judas and the Black Messiah»
– «Minari»
– «Nomadland»
– «Sound of Metal»
– «The Trial of the Chicago 7»

5 Υποψηφιότητες

– «Ma Rainey’s Black Bottom»
– «Promising Young Woman»

4 Υποψηφιότητες

– «News of the World»

3 Υποψηφιότητες

– «One Night in Miami…»
– «Soul»

2 Υποψηφιότητες

– «Another Round»
– «Borat Subsequent Moviefilm»
– «Collective»
– «Emma»
– «Hillbilly Elegy»
– «Mulan»
– «Pinocchio»
– «Tenet»

(Στίχοι: Ειρήνη Τσαγκαράκη – Μουσική: Θοδωρής Μαυρογιώργης)
Είμαστε όλοι παιδιά. Παιδιά στα μάτια των γονιών παραμένουμε. Μια ζωή. Είμαστε
όλοι παιδιά και γονείς και φίλοι, είμαστε άνθρωποι που ζούμε και με τους φόβους
μας. Και κάποιους μαθαίνουμε να τους πολεμάμε και κάποιους τους νικάμε και
άλλους όχι.
Σε αυτήν την ιστορία ο Superman μάλλον δεν νικάει στο τέλος. Σε αυτήν την ιστορία
μάλλον δεν νικάει ούτε ο Ζορό στο τέλος. Σε αυτήν την ιστορία όλοι έχουν νικήσει
μέχρι να φτάσουν ως εκεί, οπότε το τέλος δεν έχει και τόση σημασία πια.
Ο Superman είναι ένα τραγούδι που μιλάει για την απώλεια. Και τη μνήμη. Και την
απώλεια της μνήμης. O Superman είναι ένα τραγούδι που θα μπει σε έναν δίσκο
που ετοιμάζεται εδώ και έναν χρόνο. Είναι ένας δίσκος που στην ουσία είναι δύο
δίσκοι που θα κυκλοφορήσουν ταυτόχρονα. Στον έναν ο Θοδωρής Μαυρογιώργης
συνεργάζεται με τον Κύριο Κ στην παραγωγή του και στον άλλο με τον Παντελή
Νικηφόρο. Ο κάθε ένας ζει μέσα στο δικό του ηχητικό σύμπαν, και αν με τα δύο
προηγούμενα singles είχαμε μπει μέσα στο ηχητικό σύμπαν του πρώτου δίσκου, με
τον Superman μπαίνουμε στον δεύτερο. Και όλα θα γίνουν ένα προς το τέλος αυτής
της χρονιάς.
O Superman είναι ένα τραγούδι που από τη μία για πρώτη φορά ο Θοδωρής
Μαυρογιώργης βάζει την μουσική και από την άλλη μία νέα στιχουργός με ένα
μέχρι τώρα δισκογραφημένο τραγούδι βάζει τους στίχους και την ιστορία και την
απώλεια. Η Ειρήνη Τσαγκαράκη πιάνει ένα θέμα από αυτά που δε θέλουμε να
κάνουμε ότι υπάρχουν, πιάνει ένα φόβο από αυτούς που βάζουμε στην άκρη και
τον κοιτάει στα μάτια. Και ο Θοδωρής Μαυρογιώργης τον κάνει τραγούδι με την
δική του μελωδία και την δική του ευαισθησία και την δική του φωνή. Και αυτό δεν
είναι τόσο εύκολο, γιατί στους φόβους δεν βάζεις εύκολα φωνή.
Στο τέλος είμαστε πάντα όλοι παιδιά. Και οι γονείς, οι φίλοι, οι ήρωες της ζωής μας
είναι ο Superman. Κι εμείς οι μικροί Ζορό.
Έπαιξαν οι μουσικοί Χάρης Παρασκευάς στα τύμπανα, Διονύσης Μόρφης στην
κιθάρα, Κώστας Κωστίδης στα πλήκτρα και Παντελής Νικηφόρος στο μπάσο.
Η ενορχήστρωση έγινε από τον Διονύση Μόρφη, η μίξη από τον Παντελή Νικηφόρο
και το mastering από τον Νίκο Λάβδα στο Kiwi Studio. Την παραγωγή υπογράφουν
από κοινού οι Παντελής Νικηφόρος και Θοδωρής Μαυρογιώργης.
Η σκηνοθεσία του video clip είναι του Βασίλη Λιάκου με διευθυντή φωτογραφίας
τον Ιάσονα Αρβανιτάκη. Ενδυματολόγος η Βάνα Γιαννούλα και μακιγιάζ η Μελίνα
Γλαντζή. Έπαιξαν οι Anouk Arra, Λίνα Τζιάτα, Γιώργος Μαρτίνος, Μαριέττα
Σπηλιοπούλου, Σταμάτης Λεόντιος, Κατερίνα Κουτσονίκου, Λυδία Σιδέρη, Χρήστος

Θωμαϊδης, Κώστας Λουκόπουλος, Idra Kayne, Γιάννης Χόρτης, Αννίτα Βακάλη και
Χριστίνα Χατζηζαχαρίου

Μουσική: Γιάννης Χαρούλης
Στίχοι: Ελένη Φωτάκη
 
Ο Γιάννης Χαρούλης επιστρέφει με ένα ολοκαίνουριο τραγούδι, όχι μόνο για να σμίξουμε ξανά όπως θα έλεγε κι ο ίδιος σε μια ζωντανή παράσταση, αλλά κυρίως για να τραγουδήσουμε μαζί του, τώρα, που το έχουμε περισσότερο ανάγκη από ποτέ.

Η ερμηνεία του στο τραγούδι αυτό στοχεύει απευθείας στην ψυχή και δίνει ζωή στους στίχους της Ελένης Φωτάκη. Η μουσική του Γιάννη Χαρούλη παίρνει μορφή μέσα από τις δεξιοτεχνικές ερμηνείες του Λευτέρη Ανδριώτη στη λύρα και του Ορέστη Μπενέκα στα πλήκτρα.
 
«Το «Θέατρο του Δρόμου» αντλεί την πρώτη του έμπνευση, από τις τελευταίες μέρες ενός μελλοντικού αυτόχειρα. Μια βιτρίνα καλυμμένη με εφημερίδες, χειρόγραφα σημειώματα, φωτογραφίες, μαρτυρίες, μια υδρόγειος μέσα σε μία απόχη, ψυχιατρεία, αυτοσχεδιασμοί στο δρόμο, γέλια και κραυγές, θύτες και θύματα… οδηγούν την Ελένη Φωτάκη στις πρώτες φράσεις ενός στίχου. Ανάμεσα στις φράσεις υπάρχει ένα πρόσωπο, αλλά και δεν υπάρχει. Όταν ολοκληρώνει, στέλνει το στίχο στο Γιάννη Χαρούλη. Τον στέλνει όμως χωρίς τη «βιογραφία» του, χωρίς εξηγήσεις. Ο Γιάννης  προχωρά σχεδόν αμέσως στη μελοποίησή του και μέσα απ’ αυτήν, οδηγεί τον εγκλωβισμένο ίσκιο του στίχου σε μια λυτρωτική, σχεδόν ευτυχισμένη περιδίνηση. Αργότερα, διαισθήσεις και σκέψεις διασταυρώνονται. Στην ομάδα δημιουργίας προστίθενται δύο μουσικοί. Ακολουθούν πρόβες και παρέες, που καταλήγουν σε μια ζωντανή ηχογράφηση.  Έτσι προκύπτει το «Θέατρο του Δρόμου», ένα τραγούδι σχεδόν κινηματογραφικό, που αφήνει το κεντρικό του πρόσωπο να βγει από το πλάνο σφυρίζοντας, για να χαθεί τελικά προς άγνωστη κατεύθυνση.»

Ο τρίτος προσωπικός δίσκος του Πάνου Βλάχου είναι γεγονός. Έχει τίτλο «Μαθήματα ζωής» και κυκλοφορεί από το Ogdoo Music Group. Το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου που κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες και συνοδεύεται από ένα ανατρεπτικό video clip που έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από το κοινό και ήδη έγινε viral.

Ο Πάνος Βλάχος είναι πλέον ένας αναγνωρισμένος και αξιόλογος τραγουδοποιός που ανταποκρίνεται το ίδιο επιτυχημένα σε δύο πεδία του χώρου των τεχνών. Οι δύο καλλιτεχνικές του ιδιότητές λειτουργούν συνδυαστικά, θρέφοντας η μία την άλλη και συνθέτουν μία ολοκληρωμένη καλλιτεχνική οντότητα

Τα «Μαθήματα ζωής» είναι μία ανατομία της καθημερινότητάς μας, ένας εύστοχος και ευφάνταστος σχολιασμός της νεοελληνικής πραγματικότητας που τραμπαλίζεται ανάμεσα στη σοβαρότητα και το γκροτέσκο. Τα προσωπικά και τα συλλογικά αδιέξοδα, οι ελπίδες και οι ματαιώσεις, το χιούμορ και ο αυτοσαρκασμός, ένας έρωτας που μας σώζει από το πουθενά, είναι τα δομικά υλικά της θεματολογίας του δίσκου, στην οποία ο καθένας θα αναγνωρίσει σίγουρα κάτι από τον εαυτό του.

Ο Πάνος Βλάχος γράφει τους στίχους, τη μουσική, τους στίχους και ερμηνεύει δημιουργώντας την προβολή του κόσμου μας, όπως προκύπτει από τη δική του παρατήρηση και αντίληψη των πραγμάτων, περιγράφοντας τον γλαφυρά και ειλικρινά χωρίς μισόλογα, προκαταλήψεις και ωραιοποιήσεις.

Τα «Μαθήματα ζωής» αν κάτι διδάσκουν είναι ότι η τέχνη όσο περισσότερο καθρεφτίζει την αλήθεια του καλλιτέχνη, τόσο περισσότερους ανθρώπους αφορά. Σημαντική συμβολή στη δημιουργία του δίσκου έχει ο εξαιρετικός συνθέτης και τραγουδοποιός Κώστας Παρίσσης που υπογράφει τη μουσική σε τρία τραγούδια, («Μαθήματα ζωής»,», «Κάτι να μη λερώνει», «Εντέλεια») έχει κάνει την ενορχήστρωση και μοιράζεται την παραγωγή του δίσκου με τον Πάνο Βλάχο.

Το τραγούδι «Κάτι να μη λερώνει» ερμηνεύει με ευαισθησία και εκφραστικότητα η αξιόλογη ηθοποιός Ιωάννα Λέκκα. Τα δύο εμπνευσμένα και άκρως πρωτότυπα video clips που συνοδεύουν τα τραγούδια «Μαθήματα ζωής» και «Εντέλεια», υπογράφουν ο σκηνοθέτης Μιχάλης Χαραλαμπίδης και η Short Art Film Βy Xsquar Designlab.

Σε όλο το Νομό Σερρών από τις 15 Φεβρουαρίου και μόνο από το Ράδιο Cosmos ακούμε το νέο τραγούδι της αγαπημένης μας ερμηνεύτριας !

Ενα νέο τραγούδι παρουσίασε σε τηλεοπτική εκπομπή η Αλκηστις Πρωτοψάλτη. Ήδη το αγαπήσαμε από το πρώτο άκουσμα και συνοδεύει πολλές από τις στιγμές της ημέρας μας.

Άλκηστις Πρωτοψάλτη – Νικητές Χαμένοι

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

https://www.youtube.com/watch?v=-RX2_kAJ2cg

Μουσική: Μιχάλης Χατζηγιάννης Στίχοι: Σταύρος Σταύρου

ΣΤΑΘΕΡΟ(Impagliatori d’ aquile)

“Μετά από́ αρκετό́ καιρό́ ήρθε η στιγμή́ να μοιραστώ́ μαζί́ σας το νέο μου τραγούδι. Ένα τραγούδι που με ταρακούνησε πριν πολλά́ χρόνια όταν το πρωτοάκουσα να το ερμηνεύει αυτή́ η τεράστια τραγουδίστρια, Mina.”

Και αυτό είναι το πρώτο δείγμα από το καινούριο album της Ελεωνόρας Ζουγανέλη. Που θα μπορούσες να πεις ότι είναι ένα album με διασκευές, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένα album με τραγούδια που την “ταρακούνησαν” μέσα στα χρόνια, τραγούδια από αυτά που πάντα διάλεγε για να πει και να μας εκπλήξει στα προγράμματά της, αλλά και άλλα που θα ακούσουμε για πρώτη φορά με τη φωνή της. Όλα τους πάντως έχουν το προσωπικό της επιλογής και το προσωπικό της προσέγγισης της Ελεωνόρας.

Το 1998 η σπουδαία Mina, είχε κυκλοφορήσει το album “Canarino Mannaro” που έκλεινε με το τραγούδι “Impagliatori d’ aquile”. Με αυτό το τραγούδι επιλέγει η Ελεωνόρα να μας ανοίξει την πόρτα στο καινούριο της album. Οι ελληνικοί στίχοι είναι του Νίκου Μωραΐτη, που εύκολα μπορείς να πεις ότι ο τρόπος που καταφέρνει να φέρνει το αίσθημα και το νόημα ενός τραγουδιού στα ελληνικά είναι μοναδικός. Η ενορχήστρωση είναι του Δημήτρη Μπαρμπαγάλα, σταθερού συνεργάτη της Ελεωνόρας τα τελευταία χρόνια. 

 “Εύχομαι να σας ταξιδέψει και να αγγίξει κάτι μέσα σας! “

Κυκλοφορεί από τη Minos EMI, a Universal Music Company

Όταν αυτή η εξαιρετική μαύρη κωμωδία εμφανίστηκε ως μέρος του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης, ξεκίνησε αμέσως η φήμη των βραβείων για τη Michelle Pfeiffer. Πρωταγωνιστεί ως μια πλούσια, λαμπερή, ανεξάρτητη χήρα που χάνει την περιουσία της και το πολυτελές διαμέρισμα της Νέας Υόρκης, και ξοδεύει τα χρήματα που άφησε σε μια μόνιμη μετακίνηση στο Παρίσι. Ο γιος της χωρίς στόχο, τον οποίο έπαιξε ο Lucas Hedges, ακολουθεί τα ίχνη της. Ο τόνος είναι σε διάφορες στιγμές δυνατός ,κυρίαρχος, συγκινητικός και κωμικός, με ιδιαίτερο χιούμορ που προέρχεται από μια γάτα που ενώνει τα πάντα σε αυτό το ταξίδι. Όλα αυτά και η πανέμορφη, τουριστική θέα στο Παρίσι είναι ένα έργο λύτρωσης ,για τον σκηνοθέτη, Azazel Jacobs, που βγαίνει στις αιθουσες 12 φεβρουαρίου 2021 !

2.The United States vs Billie Holiday

Τον Μάιο του 1947, μια από τις μεγαλύτερες τραγουδίστριες, της τζαζ της Αμερικής συνελήφθη για κατοχή ναρκωτικών. Η επόμενη δίκη έγινε γνωστή ως “Οι Ηνωμένες Πολιτείες έναντι της Billie Holiday”. «Και έτσι ένιωσε», είπε η Holiday στην αυτοβιογραφία της. Ένα νέο δράμα σε σκηνοθεσία του Lee Daniels (Precious) υποστηρίζει ότι δεν βρισκόταν στην επικαιρότητα, επειδή ήταν χρήστης ναρκωτικών, αλλά επειδή το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ναρκωτικών ήθελε να την τιμωρήσει, για την δημοσιοποιηση εμπρηστικού πολιτικού υλικού όπως το Strange Fruit . Η υποψήφια για Grammy Andra Day έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο και ο Trevante Rhodes (Moonlight) παίζει το μυστικό πράκτορα .Σίγουρα η ταινία θα πρέπει να έχει ένα φανταστικό soundtrack.

Περιδιαβαίνοντας το Παρίσι, ο φωτογράφος Benoit Lapray είχε την ιδέα να δημιουργήσει μια σειρά φωτογραφιών για τα μνημεία της Πόλης του Φωτός, «ενσωματώνοντας ήρωες» της ποπ κουλτούρας στο σκηνικό των ήδη υπαρχόντων μνημείων. Η σειρά αποτίει φόρο τιμής στους δημιουργούς των χαρακτήρων που επί δεκαετίες τροφοδοτούν τη φαντασία του κόσμου, τοποθετώντας τον Μπάτμαν, τον Γκάνταλφ, τον Νταρθ Βέιντερ και άλλους πάνω σε βάρθρα, και με αυτόν τον τρόπο τους αναβαθμίζει σε «δημόσια μνημεία».

«Για μένα, είναι ένας τρόπος να υπογραμμίσω ότι αυτοί οι ήρωες της μυθοπλασίας είναι σήμερα μέρος της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς» τόνισε, σύμφωνα το Designboom, ο Lapray.

Για το πρώτο μέρος της σειράς συνεργάστηκε με το Studio 95 Magenta και για το δεύτερο με τη σχεδιάστρια συνθετικής εικόνας Emmanuelle Vonck Lugand. Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν με φιλμ. Ακολούθησε ψηφιοποίηση και επεξεργασία των αρνητικών, πριν προστεθούν στοιχεία CGI (computer generated image). Μετά, σκανάρισμα των φιγούρων των ηρώων ποπ κουλτούρας με τη διαδικασία της φωτογραμμετρίας. «Θεώρησα τη σειρά ως ένα πραγματικό εργαστήριο έρευνας της εικόνας, όπου παλιές τεχνικές συνδυάζονται με τις πιο σύγχρονες διαδικασίες – ένας καινούργιος τρόπος να αντιμετωπίζεις τη φωτογραφία» εξήγησε ο Γάλλος φωτογράφος.

Χιλιάδες παιδιά ζουν και εργάζονται παράνομα σε φυτείες στο Λονδινο.

Η μεγάλη αύξηση της καλλιέργειας  ναρκωτικών, σε συνδυασμό με τα αυξανόμενα κρούσματα διακίνησης χιλιάδων παιδιών από χώρες όπως το  Βιετνάμ, το Σουδάν, την Ερυθραία, το Αφγανιστάν και το Ιράκ φαίνεται πως δεν είναι ασύνδετα φαινόμενα, ειδοποιούν οι ειδικοί.

Εδώ και δύο χρόνια, η βρετανική αστυνομία έχει ανακαλύψει στην βρετανική πρωτεύουσα περισσότερες από 314 παράνομες φυτείες στο Λονδίνο,  όπως δείχνουν και τα στοιχεία που δημοσίευσε η εφημερίδα London Evening Standard. Σύμφωνα με αυτά μάλιστα, παιδιά απαγάγονται από τις χώρες τους για να εργαστούν σε αυτές τις φυτείες,  οι οποίες συχνά βρίσκονται σε κατοικίες ή μεγάλες, απομονωμένες εκτάσεις στα προάστια της πόλης. Το πρόβλημα γίνεται όλο και μεγαλύτερο όσο ο καιρός περνάει.

Μπορεί η Βρετανική αυτοκρατορία να χτίστηκε με το αίμα των λαών της Αφρικής και για χάρη του αγγλικού κεφαλαίου να αιματοκυλίστηκε ολόκληρη η υφήλιος πάνω από δύο φορές, ωστόσο η σύγχρονη Βρετανία έχει κάνει κάποια, μικρά βήματα για την καταπολέμηση της σύγχρονης δουλείας. Το  2015 προώθησε την Σύγχρονη Πράξη για τη Δουλεία σύμφωνα με την οποία καταδικάζονται ισόβια οι δουλέμποροι. Ταυτόχρονα, στο Ηνωμένο Βασίλειο προστατεύονται καλύτερα οι ευάλωτες ομάδες.

Παρόλα αυτά,  τα νέα παιδιά- δούλοι δεν έχουν καμία υποστήριξη, εξειδικευμένη ή άλλου είδους. Την ίδια στιγμή ακτιβιστές δηλώνουν ότι η νομοθεσία δεν έχει κάνει καμία σοβαρή τομή στο δουλεμπόριο. Χαρακτηριστικά, τον Φεβρουάριο η βρετανική κυβέρνηση είχε αρνηθεί να χορηγήσει άσυλο σε ένα ορφανό από το Βιετνάμ το οποίο είχαν φέρει δουλέμποροι στη χώρα ως παιδί για να εργαστεί στη βιομηχανία της κάνναβης. Σύμφωνα με την αυστραλιανή ομάδα για τα ανθρώπινα δικαιώματα Walk Free, η Βρετανία φιλοξενεί τουλάχιστον 136.000 σύγχρονους σκλάβους,  αριθμός δέκα φορές πάνω από εκείνον του 2013.

Πέρυσι πάνω από 2.000 ύποπτες περιπτώσεις για διακίνηση παιδιών αναφέρθηκαν στις βρετανικές αρχές, οι περισσότερες εκ των οποίων αφορούσαν σεξουαλική εκμετάλλευση, οικιακές εργασίες, ή καταναγκαστική εργασία.