Το «Και Μείναμε Άνθρωποι» είναι η δεύτερη συνεργασία της Άλκηστις Πρωτοψάλτη με τον Papercut και τον Νίκο Μωραΐτη, μετά το «Πες Μου Πως Δεν Είναι Αργά», ένα μπλουζ με τη συμμετοχή του Σταύρου Ξαρχάκου και το τρίτο κατά σειρά single από το album που ετοιμάζουν οι δύο δημιουργοί και θα κυκλοφορήσει προσεχώς από την Panik Oxygen. Στο cd αυτό συμμετέχουν επίσης η Δήμητρα Γαλάνη, η Γιώτα Νέγκα και η Μυρτώ Βασιλείου.
 
Ο πιο δυναμικός εκπρόσωπος της ηλεκτρονικής μουσικής και ο πιο διακεκριμένος στιχουργός της γενιάς του υπογράφουν ένα δυναμικό τραγούδι, χαρακτηριστικό του brand new retro ύφους στην ελληνική δισκογραφία, το οποίο «ντύνει» με τη σπάνια φωνή της η Άλκηστις Πρωτοψάλτη.

Το Φεστιβάλ Ισπανόφωνου Κινηματογράφου Αθήνας – FeCHA παρουσιάζει για δεύτερη χρονιά τις «Ημέρες Ισπανόφωνου Κινηματογράφου/ Días de Cine Hispanófono» στις 12-14 Οκτωβρίου 2021, με αφορμή την «Día de la Hispanidad/ Día del Respeto a la Diversidad Cultural» (Ημέρα της Ισπανοσύνης/ Ημέρα Σεβασμού της Πολιτισμικής Διαφορετικότητας) μετά από την μεγάλη ανταπόκριση του κοινού στις διαδικτυακές προβολές του 2020.

Facebook event: https://www.facebook.com/events/392253885687527/

Κατά τη διάρκεια των «Ημερών Ισπανόφωνου Κινηματογράφου/Días de Cine Hispanófono», θα παρουσιαστούν έξι (6) Ισπανόφωνες ταινίες από την Ισπανία, την Αργεντινή, το Μεξικό, το Περού και την Κούβα, μέσω διαδικτύου με ελληνικούς υπότιτλους και απολύτως δωρεάν για όλη την Ελλάδα.

Οι ταινίες θα είναι διαθέσιμες 12-14/10 για συσκευές εντός της Ελλάδας.
Προβολές στο https://video.fecha.gr.

Λίγα λόγια για την «Día de la Hispanidad/ Día del Respeto a la Diversidad Cultural» (Ημέρα της Ισπανοσύνης/ Ημέρα Σεβασμού της Πολιτισμικής Διαφορετικότητας)
Με αφορμή την ανακάλυψη της Αμερικής στις 12 Οκτωβρίου 1492 από τον Χριστόφορο Κολόμβο -ο οποίος πίστευε ότι είχε βρεθεί στις Ινδίες- γιορτάζεται η ημέρα αυτή στην Ισπανία με την ονομασία «Día de la Hispanidad» (Ημέρα της Ισπανοσύνης). Ο όρος Hispanidad, αντιπροσωπεύει το σύνολο των ισπανόφωνων λαών και πολιτισμών.
Στη Λατινική Αμερική, η ίδια ημέρα γιορτάζεται ως «Día del Respeto a la Diversidad Cultural» (Ημέρα Σεβασμού της Πολιτισμικής Διαφορετικότητας) και εστιάζει στο σεβασμό της πολυμορφίας των πολιτισμών της Λατινικής Αμερικής.

Καμένη Γη / Tierra Calcinada
Antonio Ferrer / Ισπανία / 2020 / 75’

Μέσα από τις καταθέσεις μαρτύρων και ειδικών, ο σκηνοθέτης αποπειράται να αποτυπώσει πως ο Φρανκισμός κατάφερε να διαμορφώσει μια πειθήνια κοινωνία και πως, πλέον, βιώνουμε μια κατάσταση αδιαφορίας με αποτέλεσμα την άνοδο της ακροδεξιάς.

Ο Φιντέλ από Κοντά / Fidel de cerca
Eduardo Flores, Gabriel Beristain, Roberto Chile / Μεξικό, Κούβα, ΗΠΑ / 2020 / 94’

Η ταινία δεν είναι χρονολογική αποτύπωση των γεγονότων αλλά μια μοναδική ματιά από κοντά, σε μία από τις πιο εμβληματικές και μελετημένες, αλλά λιγότερο γνωστές προσωπικότητες της εποχής μας.

Alcatena
Diego Arandojo / Αργεντινή / 2020 / 97’

Η ζωή και το έργο του Αργεντίνου κομίστα Enrique «Quique Alcatena». Μια διερευνητική ματιά στον δημιουργό και τους φανταστικούς του κόσμους, με μαρτυρίες συνεργατών, φίλων και οικογένειας.
Σε συνεργασία με το Comicdom CON Athens.

Η Δίνη / El Remolino
Laura Herrero Garvín / Μεξικό / 2016 / 73’

Ο Πέδρο είναι ένας αγρότης που υπερασπίζεται την ταυτότητά του και τα όνειρά του. Η αδερφή του, Έσθερ, αγωνίζεται για ένα καλύτερο μέλλον για την κόρη της, ενώ, ταυτόχρονα, μοιράζεται τον κόσμο της μέσα από την μικρή της κάμερα. Μένουν στο Ελ Ρεμολίνο, μια μικρή κοινότητα στο Τσιάπας του Μεξικού, η οποία επηρεάζεται από δυνατές πλημμύρες κάθε χρόνο. Για αυτούς η ζωή είναι σαν μια δίνη που τους στριφογυρίζει ανάμεσα στους προσωπικούς τους κύκλους και στο φυσικό κύκλο του ποταμού.

Το Όνειρο του Μαρακάμε / El sueño del Mara’akame
Federico Cecchetti / Μεξικό / 2016 / 90’

Ο Νιέρι, είναι ένας νεαρός Ουιτσόλ που έχει όνειρο να ταξιδέψει στην Πόλη του Μεξικού για να παίξει σε μια συναυλία, αλλά ο πατέρας του, ένας Μαρακάμε (Σαμάνος), έχει άλλα σχέδια για αυτόν. Θέλει ο γιος του να ακολουθήσει τις παραδόσεις και να βρει το γαλάζιο ελάφι στα όνειρά του, για να μάθει να θεραπεύει και να γίνει και αυτός Μαρακάμε. Ο Νιέρι θα ταξιδέψει στην πρωτεύουσα, όπου θα χαθεί μεν, αλλά θα βρει το όραμά του.

Το Φως στον Λόφο / La Luz En El Cerro
Ricardo Velarde / Περού / 2016 / 85’

O Γιέφερσον και ο Τσίνο, δυο γιατροί που κάνουν νεκροψίες και ο Παντίγια, ένας αστυνόμος με παρελθόν βίαιης συμπεριφοράς, θα βρεθούν στη μέση μιας έρευνας σε μια απομακρυσμένη πόλη στις Άνδεις του Περού, όταν ένας βοσκός θα βρεθεί νεκρός υπό ύποπτες συνθήκες.

Η Κλιματική Αλλαγή που συμβαίνει τώρα, οι συνέπειες που ήδη βιώνουμε και η ανάγκη προσαρμογής της ανθρωπότητας στη νέα πραγματικότητα

Οι ραγδαίες αλλαγές στο παγκόσμιο κλιματικό σύστημα, η προσαρμογή της ανθρωπότητας στα ακραία καιρικά φαινόμενα, η άνοδος της θερμοκρασίας και η κλιματική δικαιοσύνη είναι μερικά από τα θέματα με τα οποία δέκα πολίτες άνοιξαν τη συζήτηση των 46ων Διαλόγων του ΙΣΝ για την Κλιματική Αλλαγή. 

Την Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου 2021, στο εμβληματικό Μέγαρο της Ακαδημίας Αθηνών, τον πρώτο ερευνητικό φορέα στην ιστορία της χώρας, πραγματοποιήθηκε ένας ανοιχτός, δημόσιος διάλογος με τη συμμετοχή επιστημόνων και πολιτών με αφορμή τα ακραία καιρικά φαινόμενα που εκδηλώθηκαν το καλοκαίρι που μας πέρασε αλλά και τη δημοσίευση της 6ης έκθεσης της Διακυβερνητικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή, στην οποία επιβεβαιώνεται πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη οφείλεται σε ανθρωπογενείς δραστηριότητες. 

Η ύπαρξη στρατηγικών αντιμετώπισης, η βαρύτητα της ατομικής ευθύνης, η δίκαιη μετάβαση σε μια κλιματικά ουδέτερη Ευρώπη αλλά και το πώς θα μοιάζει η ζωή μας σε 50 χρόνια, αποτέλεσαν μόνο μερικούς από τους προβληματισμούς που έθεσε το κοινό αναζητώντας τις απαντήσεις από τους εξειδικευμένους επιστήμονες που συμμετείχαν στη συζήτηση. 

«Ο άνθρωπος μπορεί να είναι μικρός σε σχέση με τη φύση, αλλά είναι αρκετός για να την διαταράξει», ανέφερε ο Πρόδρομος Ζάνης, Καθηγητής, Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας, Τμήμα Γεωλογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. «Τη δεκαετία του ‘80, υπήρχε ένας καύσωνας με τουλάχιστον οκτώ μέρες διάρκεια. Την επόμενη δεκαετία, ήταν δύο. Την επόμενη ακριβώς δεκαετία, τρεις και την τελευταία δεκαετία, τέσσερις. Τα τελευταία 40 χρόνια βλέπουμε ότι υπάρχει αύξηση τέτοιων επεισοδίων, το οποίο αναμένουμε να συνεχίσει και τα επόμενα χρόνια», ενώ στη συνέχεια τόνισε πως «η αύξηση της θερμοκρασίας και η ερημοποίηση είναι δύο φαινόμενα που θα μας απασχολήσουν για τις επόμενες δεκαετίες». 

Αναφερόμενος στο ελληνικό περιβάλλον και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ο Χρήστος Ζερεφός, Γενικός Γραμματέας της Ακαδημίας Αθηνών και Εθνικός Εκπρόσωπος για την Κλιματική Αλλαγή δήλωσε: «Το κόστος της κλιματικής αλλαγής στην χώρα μας μπορεί να φτάσει και να ξεπεράσει τα 700 δις. €, διπλάσιο του εξωτερικού μας χρέους. Αν προσαρμοστούμε, αυτό το κόστος θα μείνει το μισό. Προσαρμογή σημαίνει εξοικονόμηση των πόρων, εξοικονόμηση ενέργειας. Η χώρα μας είναι πλούσια σε πήγες ανανεώσιμης ενέργειας. Η προσαρμογή συμπεριλαμβάνει σειρά δράσεων οι οποίες θα οδηγήσουν σε ικανοποίηση του κέρδους, διότι οι νέες πηγές ενέργειας και οι νέες πόλεις που θα δημιουργηθούν κατ’ ανάγκη, θα είναι λιγότερο ρυπογόνες, πιο χρηστικές, ενώ η κυκλοφορία των οχημάτων θα είναι πιο εύκολη». 

«Ότι είδαμε να συμβαίνει το 2020 στην Εύβοια, βάλτε το επί πολλά εάν γίνει κάποια ακραία βροχόπτωση στην Αθήνα, όπως είχαμε το 2020. Ουσιαστικά πρέπει να παρακαλάμε να έχουμε μία βροχόπτωση ποτιστική. Αν έχουμε κάποια ακραία βροχόπτωση τότε θα έχουμε πλημμύρες, θα χαθεί το έδαφος που έχουμε, όλο αυτό θα γίνει λασποροή, θα γίνουν κατολισθήσεις και πλημμύρες και όλες οι περιοχές που είναι χαμηλότερα προς τη θάλασσα, θα καταστραφούν», σχολίασε η Νίκη Ευελπίδου, Καθηγήτρια, Τμήμα Γεωλογίας & Γεωπεριβάλλοντος, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Απαντώντας σε ερώτηση του κοινού σχετικά με την ατομική ευθύνη και τις πιθανές λύσεις, η κα. Ευελπίδου ανέφερε πως «η λύση είναι σε εμάς τους ίδιους. Ο καθένας από εμάς μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που λειτουργεί, μπορούμε να βάλουμε ένα λιθαράκι στο να βοηθήσουμε την κατάσταση. Δεν πρέπει να τα περιμένουμε όλα από τους λήπτες αποφάσεων. Ο καθένας από εμάς μπορεί να κάνει κάτι». 

Η Birgit Njåstad, Επικεφαλής του Προγράμματος Ανταρκτικής στο Norwegian Polar Institute, αναφέρθηκε στα τρία πεδία αλλαγών στην Ανταρκτική για τα οποία θα πρέπει να είμαστε σε επαγρύπνηση μέσω μαγνητοσκοπημένης συνέντευξης που προβλήθηκε κατά τη διάρκεια της live συζήτησης: «Η Ανταρκτική είναι κομβικής σημασίας για τον καθορισμό του παγκόσμιου κλιματικού συστήματος. Επομένως, κάθε μικρή αλλαγή στον ωκεανό ή στην ατμόσφαιρα, ή συνδυασμός αυτών στην Ανταρκτική, μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτή αντίδραση σε όλο το κλιματικό σύστημα του πλανήτη και τις περιοχές στις οποίες ζούμε. Δεύτερον, όπως ξέρουμε, η Ανταρκτική έχει πολύ πάγο κι αν αυτός ο πάγος, ή κάποιο μέρος του, λιώσει θα αλλάξει η στάθμη της θάλασσας και ξέρουμε ότι αυτό συμβαίνει γρηγορότερα. Το τρίτο είναι τα οικοσυστήματα ή θαλάσσια συστήματα περί της Ανταρκτικής, τα οποία επίσης αλλάζουν σταδιακά λόγω των αλλαγών στο φυσικό περιβάλλον. Το βιολογικό σύστημα του θαλάσσιου περιβάλλοντος γύρω από την Ανταρκτική επίσης επηρεάζει το σύνολο του παγκόσμιου θαλάσσιου συστήματος και τις λειτουργίες των ωκεανών ως οικοσυστήματα για ολόκληρο τον πλανήτη».

Στον αντίκτυπο που θα έχει στη βιομηχανία και την απαλλαγή της από ανθρακούχες εκπομπές, οι οποίες σύμφωνα με τους επιστήμονες πρέπει να μειωθούν στο μισό μέχρι το 2030, αναφέρθηκε η Sasha Stashwick, Ανώτερη Συνήγορος, Πρόγραμμα Κλίματος & Καθαρής Ενέργειας στο NRDC, μέσα από συνέντευξη που παραχώρησε για τους Διαλόγους: «Δεν θα πετύχουμε τους απαιτητικότατους στόχους μας για την κλιματική αλλαγή, εκτός αν έχουμε κάποιο σχέδιο κι αν εφαρμόσουμε πολιτικές για την απομάκρυνση των ανθρακούχων εκπομπών από βιομηχανίες όπως η βιομηχανία τσιμέντου και χάλυβα. Ο δρόμος για τις μηδενικές εκπομπές σε αυτούς τους τομείς δεν είναι μέσω της απαρχαίωσης ή της αντικατάστασης, όπως σκεφτόμαστε τη διύλιση ορυκτών καυσίμων, για παράδειγμα. Ο δρόμος προς το μηδέν είναι μέσω της καινοτομίας. Και πρέπει να διασφαλίσουμε από σήμερα ότι έχουμε θεσμοθετήσει πολιτικές οι οποίες δίνουν κίνητρα για επενδύσεις σήμερα, για να εφαρμόσουμε τις προηγούμενες τεχνολογίες που ξέρουμε ότι θα χρειαστούμε το 2040 ή το 2050 για την απομάκρυνση εκπομπών άνθρακα από αυτούς τους τομείς».

Η συζήτηση των Διαλόγων, που αποτελεί συνέχεια της συνάντησης που πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2020 για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, επικεντρώθηκε στην ανάγκη προσαρμογής του ανθρώπου στα όλο και πιο ακραία καιρικά φαινόμενα, ενώ αναμένεται να βρεθεί ξανά στο επίκεντρο των Διαλόγων το επόμενο διάστημα. 

Οι «Άγριες Μέλισσες» του ΑΝΤ1 έκαναν την πολυαναμενόμενη επιστροφή τους στους τηλεοπτικούς μας δέκτες και μαζί τους επέστρεψαν δυναμικά και τα τραγούδια που γράφονται για την αγαπημένη σειρά.

Ο ταλαντούχος δημιουργός Alex Sid συνεχίζει την επιτυχημένη πορεία του παρουσιάζοντας το «Εκκρεμές», σε στίχους της σταθερής του συνεργάτιδας Ουρανίας Πατέλλη. 

Το «Εκκρεμές», που κυκλοφορεί από την Panik Oxygen όπως και όλα τα τραγούδια της επιτυχημένης σειράς, είναι ένα τραγούδι φωτεινό και αισιόδοξο, έχει τον αέρα του «Νέου Κύματος» και ερμηνεύεται μοναδικά από την Ευτυχία Μητρίτσα, μια ξεχωριστή και ανερχόμενη νέα φωνή. 

Η Βίκυ Καρατζόγλου ενώνει για ακόμα μία φορά τις δυνάμεις της με τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο και την Ελένη Φωτάκη και μας παρουσιάζει το «Τηλεφωνούσες», ένα ιδιαίτερο single που κυκλοφορεί από την Panik Oxygen.

Με την ξεχωριστή χροιά της, η Βίκυ Καρατζόγλου ερμηνεύει το «Τηλεφωνούσες» ξετυλίγοντας μια ιστορία για τη μικρή απόσταση του έρωτα από την εμμονή και το πόσα πράγματα μπορεί να κρύβουμε πίσω από ένα τηλεφώνημα.

Το «Τηλεφωνούσες» είναι δεύτερο τραγούδι με τη φωνή της Βίκυς Καρατζόγλου και τα λόγια της Ελένης Φωτάκη, που έντυσε με ξεχωριστή μουσική και ενορχήστρωση ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος, μετά τα κινηματογραφικά «Αρώματα».

Το «Τηλεφωνούσες» έρχεται μετά το single «Μαζί Θα Φύγουμε Καρδιά Μου» και βάζει ακόμα ένα κομμάτι στο παζλ του δεύτερου προσωπικού της album με τίτλο «Τρία Λεπτά Και Κάτι», που θα κυκλοφορήσει σύντομα.

No Time to Die Σκηνοθεσία: Κάρι Φουκουνάγκα. Πρωταγωνιστούν: Ντάνιελ Κρεγκ, Λεά Σεϊντού, Ράμι Μάλεκ, Άνα ντε Άρμας, Λασάνα Λιντς, Τζέφρι Ράιτ, Κριστόφ Βαλτς, Ρέιφ Φάινς. Μ. Βρετανία, ΗΠΑ. 2021. Διάρκεια: 154΄. Διανομή: TULIP.

No Time to Die

Κατασκοπική 2021 | Έγχρ. | Διάρκεια: 163′

Αγγλοαμερικανική ταινία

Ο Τζέιμς Μποντ έχει αποσυρθεί από την ενεργό δράση, έχει ψυχρανθεί με την Μαντλέν και ζει απομονωμένος στην Τζαμάικα. Όταν, όμως, ο παλιός συνεργάτης του στη CIA Φίλιξ Λέιτερ ζητήσει τη βοήθειά του, ο Βρετανός μυστικός πράκτορας θα αναλάβει τη διάσωση ενός απαχθέντος επιστήμονα και θα παρασυρθεί σε μια θανάσιμη παγίδα.

Φινάλε για το 27ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου «Νύχτες Πρεμιέρας», με τη διοργάνωση να απονέμει τις δάφνες της σε ένα κατάμεστο -τηρουμένων των υγειονομικών κανονισμών- Ιντέαλ, πριν την προβολή του πολυαναμενόμενου «Dune».

Η κριτική επιτροπή του διεθνούς διαγωνιστικού τμήματος, η οποία αποτελούταν από τους Μπάμπη Μακρίδη (σκηνοθέτης, σεναριογράφος), Ντίνα Ιορντάνοβα (ιστορικός κινηματογράφου), Τίτους Κρέγιενμπεργκ (παραγωγός), Μαρία Ναυπλιώτου (ηθοποιός) και Βαγγέλη Ραπτόπουλο (συγγραφέας), απένειμε τη Χρυσή Αθηνά στην ταινία «Νύχτα της Φωτιάς» της Τατιάνα Χουέζο. Η δημιουργός από το Μεξικό τιμήθηκε επίσης για τη σκηνοθεσία της.

Διπλά βραβεύτηκε επίσης η «Μεγάλη Απόδραση» του Σεμπάστιαν Μάιζε, ο οποίος απέσπασε τις περγαμηνές της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου και του κοινού. Για το σενάριό του βραβεύτηκε η ιαπωνική «Εύθραυστη Ισορροπία» (Γιουτζίρο Χαρουμότο), την ώρα που καλύτερο ντοκιμαντέρ αναδείχθηκε το «Faya Dahi» (Τζέσικα Μπεσίρ), με την πολύπειρη Άντρεα Άρνολντ να λαμβάνει ειδική μνεία για το «Cow».

Ως προς τις μικρού μήκους ταινίες, μεγάλος νικητής αναδείχθηκε ο Σπύρος Σκάνδαλος με το «Horsepower», το οποίο εκτός από την αντίστοιχη Χρυσή Αθήνα απέσπασε επίσης το βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας για την Ιωάννα Κολλιοπούλου (εξ ημισείας με την Κατερίνα Ζισούδη για το «After Noon»).

Τα βραβεία των 27ων Νυχτών Πρεμιέρας:

Διεθνές Διαγωνιστικό

Χρυσή Αθηνά: «Νύχτα της Φωτιάς» (Τατιάνα Χουέζο)
Βραβείο Σκηνοθεσίας της Πόλης των Αθηνών: «Νύχτα της Φωτιάς» (Τατιάνα Χουέζο)
Βραβείο Σεναρίου: Γιουτζίρο Χαρουμότο («Εύθραυστη Ισορροπία»)
Βραβείο Κοινού: «Μεγάλη Απόδραση» (Σεμπάστιαν Μάιζε)
Βραβείο Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου: «Μεγάλη Απόδραση» (Σεμπάστιαν Μάιζε)

Διεθνές Διαγωνιστικό Ντοκιμαντέρ

Χρυσή Αθηνά: «Faya Dahi» (Τζέσικα Μπεσίρ)
Ειδική Μνεία: «Cow» (Άντρεα Άρνολντ)

Διαγωνιστικό Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους

Χρυσή Αθηνά: «Horsepower» (Σπύρος Σκάνδαλος)
Αργυρή Αθηνά Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής: «Από το Μπαλκόνι» (Άρης Καπλανίδης)
Καλύτερη Σκηνοθεσία: «Brutalia, Εργάσιμες Μέρες» (Μανώλης Μαυρής)
Καλύτερο Σενάριο: Ηλίας Ρουμελιώτης («Από το Μπαλκόνι»)
Καλύτερη Γυναικεία Ερμηνεία (εξ ημισείας): Ιωάννα Κολλιοπούλου («Horsepower») & Κατερίνα Ζισούδη («After Noon»)
Καλύτερη Ανδρική Ερμηνεία: Ηλίας Μουλάς («After Noon»)
Ειδική Μνεία Ντοκιμαντέρ: «Every Sunday» (Καίτη Παπαδήμα)
Ειδική Μνεία Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης: Δάφνη Καλογιάννη & Εύα Γουλάκου («Brutalia, Εργάσιμες Μέρες»)
Ειδική Μνεία Διεύθυνσης Φωτογραφίας: Αργύρης Γερμανίδης («Cortazar»)

Ο Σταμάτης Κραουνάκης παρουσιάζει το νέο του τραγούδι με τίτλο «Άσε με να σε σκέφτομαι», σε μουσική του Χρήστου Νικολόπουλου και στίχους του Νίκου Αναγνωστάκη.

Το τραγούδι αποτελεί προάγγελο του ολοκληρωμένου, πρώτου, κύκλου τραγουδιών των δύο δημιουργών που θα κυκλοφορήσει σύντομα από το Ogdoo Music Group με γενικό τίτλο «Τα Απρόοπτα».

Τα τραγούδια του δίσκου ερμηνεύουν εξαιρετικοί ερμηνευτές:

Μίλτος Πασχαλίδης, Ιουλία Καραπατάκη, Σταμάτης Κραουνάκης, Θοδωρής Κοτονιάς, Ρίτα Αντωνοπούλου, Φοίβος Δεληβοριάς, Γιάννης Κότσιρας, Ασπασία Στρατηγού, Μανώλης Λιδάκης, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Ελένη Δήμου.

Ο Σταμάτης Κραουνάκης στο τραγούδι «Άσε με να σε σκέφτομαι» καταθέτει μία απαράμιλλη ερμηνεία που βρίθει από εκφραστικότητα και ευαισθησία.

Με τη θεατρικότητα που διακρίνει τόσο τη σκηνική του παρουσία, όσο και την απόδοση των τραγουδιών που επιλέγει να παρουσιάσει με τη φωνή του, αναδεικνύει τη διονυσιακή του ιδιοσυγκρασία και τη γνήσια καλλιτεχνική του υπόσταση. Δεν ερμηνεύει απλά αλλά «ζει» τον έμμετρο λόγο και γίνεται ο ήρωάς του.

Ο Χρήστος Νικολόπουλος, σπουδαίος συνθέτης χωρίς όρια και κορυφαίος σολίστας του μπουζουκιού, μας παρουσιάζει ένα ακόμα δείγμα του ακατάβλητου δημιουργικού του χαρίσματος και μας παρουσιάζει ένα τραγούδι σπάνιας ομορφιάς.

Οι στίχοι του Νίκου Αναγνωστάκη υμνούν με πρωτοτυπία το απόλυτο του έρωτα, την ευλογία του και το «μέγα κακό», που δίνει νόημα και περιεχόμενο στη ζωή, σε όλες τις εκφάνσεις του, στο ορμητικό σμίξιμο αλλά και στην απώλεια.

Ο λόγος του ρέει και ζωντανεύει με συνειρμικές διαδοχικές εικόνες έναν κόσμο που φθίνει και συρρικνώνεται χωρίς τη μεγεθυντική δύναμη της απόλυτης ψευδαίσθησης του έρωτα.

Το τραγούδι έχει οπτικοποιήσει με τρόπο κινηματογραφικό, που ακολουθεί τη συναισθηματική του ένταση, ο Άκης Χρήστου.

Ο μεγάλος Έλληνας μουσικοσυνθέτης έχει συνδέσει το όνομα και το έργο του με τις σημαντικότερες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδας

Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 96 ετών, ο σπουδαίος συνθέτης, πολιτικός και συγγραφέας Μίκης Θεοδωράκης, μία από τις σημαντικότερες και πιο πολυσυζητημένες προσωπικότητες της νεώτερης Ελλάδας.

Ο Μίκης Θεοδωράκης, Κρητικός στην καταγωγή, γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου 1925 στη Χίο.

Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε σε διάφορες πόλεις της ελληνικής επαρχίας όπως στη Μυτιλήνη, Γιάννενα, Κεφαλονιά, Πύργο, Πάτρα και κυρίως στην Τρίπολη.

Από τότε φάνηκε καθαρά, ότι η ζωή του θα μοιραζόταν ανάμεσα στη μουσική και στον αγώνα για τον “Ανθρωπο”.

Στην Τρίπολη, μόλις 17 ετών, δίνει την πρώτη του συναυλία παρουσιάζοντας το έργο του Κασσιανή και παίρνει μέρος στην αντίσταση κατά των κατακτητών. Στη μεγάλη διαδήλωση της 25ης Μαρτίου 1943 συλλαμβάνεται για πρώτη φορά από τους Ιταλούς και βασανίζεται.

Διαφεύγει στην Αθήνα, όπου οργανώνεται στο ΕΑΜ και αγωνίζεται κατά των Γερμανών κατακτητών. Συγχρόνως σπουδάζει στο Ωδείο Αθηνών με καθηγητή τον Φιλοκτήτη Οικονομίδη. Μετά την απελευθέρωση ξεσπά ο εμφύλιος.https://www.youtube.com/embed/VTReB0eakWQ

Ο Θεοδωράκης λόγω των προοδευτικών του ιδεών καταδιώκεται από τις αστυνομικές αρχές. Για ένα διάστημα ζει παράνομος στην Αθήνα χωρίς να σταματήσει την επαναστατική του δράση. Τελικά συλλαμβάνεται και στέλνεται εξορία στην αρχή στην Ικαρία και στη συνέχεια στο επονομαζόμενο στρατόπεδο θανάτου, τη Μακρόνησο. Τελικά αποφοιτά από το Ωδείο το 1950 με δίπλωμα στην αρμονία, αντίστιξη και φούγκα.https://www.youtube.com/embed/niqrjP1VDeY

Το 1954 πηγαίνει με υποτροφία στο Παρίσι, όπου εγγράφεται στο Conservatoire και σπουδάζει μουσική ανάλυση με τον Olivier Messiaen και διεύθυνση ορχήστρας με τον Eugène Bigot.

Η περίοδος 1954-1960 είναι μια εποχή έντονης δραστηριότητας για τον Θεοδωράκη στο χώρο της Ευρωπαϊκής μουσικής. Συνθέτει μουσική για το μπαλέτο της Ludmila Tcherina, το Covent Garden, Stuttgart Ballet και επίσης για τον κινηματογράφο.

Το 1957 του απονέμεται το πρώτο βραβείο του Φεστιβάλ της Μόσχας από τον Schostakovitch για το έργο του, Suite No 1 για πιάνο και ορχήστρα.

Συγχρόνως συνθέτει πολλά έργα συμφωνικής μουσικής και μουσικής δωματίου.

Το 1960 επιστρέφει στην Ελλάδα. Έχει ήδη μελοποιήσει τον Επιτάφιο του Γιάννη Ρίτσου, που σηματοδοτεί την “στροφή” του προς το λαϊκό τραγούδι. Συνθέτει δεκάδες κύκλους τραγουδιών που βρίσκουν βαθύτατη απήχηση μέσα στον ελληνικό λαό.

Ιδρύει την Μικρή Συμφωνική Ορχήστρα Αθηνών και δίνει πολλές συναυλίες σ΄ όλη την Ελλάδα προσπαθώντας να εξοικειώσει τον κόσμο με τα αριστουργήματα της συμφωνικής μουσικής.https://www.youtube.com/embed/ivmkHc1CbtE

Το 1963 μετά τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη ιδρύεται η “Νεολαία Λαμπράκη”, της οποίας εκλέγεται Πρόεδρος. Την ίδια εποχή εκλέγεται Βουλευτής της ΕΔΑ.

Την 21η Απριλίου του 1967 περνά στην παρανομία και απευθύνει την πρώτη έκκληση για Αντίσταση κατά της Δικτατορίας στις 23 Απριλίου. Τον Μάιο του 1967 ιδρύει μαζί με άλλους την πρώτη αντιστασιακή οργάνωση κατά της Δικτατορίας, το ΠΑΜ και εκλέγεται πρόεδρός του.

Συλλαμβάνεται τον Αύγουστο του 1967. Μπουμπουλίνας, απομόνωση, φυλακές Αβέρωφ, η μεγάλη απεργία πείνας, νοσοκομείο, αποφυλάκιση και κατ΄ οίκον περιορισμός, εκτόπιση με την οικογένεια στη Ζάτουνα Αρκαδίας, στρατόπεδο Ωρωπού. ΄Όλο αυτό το διάστημα συνθέτει συνεχώς. Πολλές από τα καινούρια έργα κατορθώνει με διάφορους τρόπους να τα στέλνει στο εξωτερικό, όπου τραγουδιούνται από τη Μαρία Φαραντούρη και τη Μελίνα Μερκούρη.

Στον Ωρωπό η κατάσταση της υγείας του επιδεινώνεται επικίνδυνα. Στο εξωτερικό ξεσηκώνεται θύελλα διαμαρτυριών. Προσωπικότητες, όπως ο Δημήτρης Σοστάκοβιτς, Arthur Miller, Laurence Olivier, Yves Montand κ.λ.π. δημιουργούν επιτροπές για την απελευθέρωσή του. Τελικά υπό την πίεση αυτή αποφυλακίζεται και βρίσκεται στο Παρίσι τον Απρίλιο του 1970.

Στο εξωτερικό αφιερώνει όλο το χρόνο του σε περιοδείες σ’ όλο τον κόσμο με συναυλίες, συναντήσεις με αρχηγούς κρατών και προσωπικότητες, συνεντεύξεις, δηλώσεις για την πτώση της δικτατορίας και την επαναφορά της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Οι συναυλίες του γίνονται βήμα διαμαρτυρίας και διεκδίκησης και για τους άλλους λαούς που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα: Ισπανούς, Πορτογάλους, Ιρανούς, Κούρδους, Τούρκους, Χιλιανούς, Παλαιστίνιους.

Γιατί πεποίθησή του ήταν πάντα, ότι η δημοκρατία και η ελευθερία είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την εδραίωση της ειρήνης. Γιατί ο πόλεμος αποφεύγεται μόνο από ανθρώπους ελεύθερους, που μπορούν να ρυθμίσουν οι ίδιοι τις τύχες τους.

Το 1972 επισκέπτεται το Ισραήλ δίνοντας συναυλίες. Συναντάται με τον τότε Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης Αλόν, που του ζητά να μεταφέρει μήνυμα στον Αραφάτ. Πραγματικά αμέσως μετά συναντάται με τον Αραφάτ, στον οποίο επιδίδει το μήνυμα της Ισραηλινής Κυβέρνησης και προσπαθεί να τον πείσει να αρχίσει συζητήσεις με την άλλη πλευρά. Από τότε συνέβη πολλές φορές να παίξει τον ρόλο του άτυπου πρεσβευτή μεταξύ των δύο πλευρών.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι το 1994 γιορτάσθηκε πανηγυρικά στο ΄Όσλο η υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων παρουσία των Πέρες και Αραφάτ με την παρουσίαση του Μαουτχάουζεν που στο μεταξύ έχει γίνει “εθνικό τραγούδι” του Ισραήλ και του Ύμνου για την Παλαιστίνη που έγραψε ο Θεοδωράκης, ως αναγνώριση και της δικής του συμβολής στην υπόθεση της ειρήνης στην περιοχή αυτή.

Επισκέπτεται επίσης την Αλγερία, Αίγυπτο, Τύνιδα, Λίβανο και Συρία προσπαθώντας να ενισχύσει τον διάλογο μεταξύ αντιμαχομένων πλευρών.

Το 1974 με την πτώση της Δικτατορίας γυρίζει στην Ελλάδα. Συνθέτει πάντα μουσική. Δίνει πολλές συναυλίες τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Παράλληλα συμμετέχει στα κοινά είτε ως απλός πολίτης, είτε ως βουλευτής [1981-86 (παραίτηση) και 1989-92 (παραίτηση)] είτε ως Υπουργός Επικρατείας [1990-92 (παραίτηση)].

Το 1976 ιδρύει το Κίνημα «Πολιτισμός της Ειρήνης» και δίνει διαλέξεις και συναυλίες σ΄ όλη την Ελλάδα.

Το 1983 του απονέμεται το βραβείο Λένιν για την Ειρήνη.

Το 1986 γίνεται πραγματικότητα κάτι που από το 1970 ακόμα έχει υποστηρίξει σε συνεντεύξεις του: η δημιουργία επιτροπών ελληνοτουρκικής φιλίας στην Ελλάδα με πρόεδρο τον ίδιο και στην Τουρκία με τη συμμετοχή γνωστών πνευματικών ανθρώπων όπως ο Αζίζ Νεσίν, ο Γιασέρ Κεμάλ και ο Ζουλφύ Λιβανελί.

Ο Θεοδωράκης δίνει πολλές συναυλίες στην Τουρκία, που τις παρακολουθούν κυρίως νέοι με συνθήματα υπέρ της φιλίας μεταξύ των δύο λαών.

Αργότερα παίζει και πάλι το ρόλο του άτυπου πρεσβευτή ειρήνης, μεταφέροντας μηνύματα των ελλήνων πρωθυπουργών, του Α. Παπανδρέου και του Κ. Μητσοτάκη προς την τουρκική κυβέρνηση.

Επίσης το 1986 (μετά την καταστροφή στο Τσερνομπίλ) πραγματοποιεί μεγάλη περιοδεία με συναυλίες σ΄ όλη την Ευρώπη κατά της ατομικής ενέργειας.

Το 1988 διοργανώνονται με δική του πρωτοβουλία δύο συνέδρια για την ειρήνη στο Tübingen και στην Κολωνία. Συμμετέχουν πολιτικοί όπως ο Όσκαρ Λαφονταιν και ο Johannes Rau, φιλόσοφοι όπως ο Dürrenmatt, συγγραφείς, πολιτειολόγοι και καλλιτέχνες.

Εκεί έχει την ευκαιρία να αναπτύξει τη θεωρία του για τον ελεύθερο χρόνο και τη σημασία του στη διαμόρφωση ελεύθερων ανθρώπων.

Το 1990 δίνει 36 συναυλίες σ΄ολη την Ευρώπη υπό την αιγίδα της Διεθνούς Αμνηστείας. Συνεχίζει δίνοντας συναυλίες για την ηλιακή ενέργεια (υπό την αιγίδα της Εurosolar), κατά του αναλφαβητισμού, κατά των ναρκωτικών κ.λ.π.

Παράλληλα αγωνίζεται και για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε άλλες χώρες και κυρίως στις γειτονικές Αλβανία (που την επισκέπτεται και ως Υπουργός για τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας) και Τουρκία. Ως πρόεδρος Διεθνούς Επιτροπής στο Παρίσι καταβάλλει προσπάθειες για την απελευθέρωση των τούρκων ηγετών της αντιπολίτευσης Κουτλού και Σαργκίν που τελικά επιτυγχάνουν.

Προτείνει τη διοργάνωση Πανευρωπαϊκού Συνεδρίου Ειρήνης στους Δελφούς και υποβάλλει στην κυβέρνηση σχέδιο για μια “Ολυμπιάδα του Πνεύματος”.

Ιδρύει επιτροπή συμπαράστασης και βοήθειας προς τον Κουρδικό λαό.

Το 1993 αναλαμβάνει Γενικός Διευθυντής Μουσικών Συνόλων της ΕΡΤ, όμως παραιτείται τον επόμενο χρόνο.

Σε περιοδεία του στην Αμερική και τον Καναδά το 1994 για την ενίσχυση Πολιτιστικού κέντρου των ομογενών, η Σύγκλητος του Québec υποδέχεται με ομόφωνο ψήφισμά της, με το οποίο τον τιμά για την προσφορά του στον πολιτισμό και τους αγώνες του για τον Ανθρωπο.

Τα επόμενα χρόνια παρουσιάζονται οι όπερές του “Ηλέκτρα” (1995) και “Αντιγόνη” (1999) ενώ παράλληλα αναπτύσσει μεγάλη δραστηριότητα στο εξωτερικό (Ευρώπη, Νότια Αφρική, Αμερική) και παίρνει δυναμικά θέση σε όλα τα σημαντικά γεγονότα της εποχής (ελληνοτουρκική φιλία, σεισμοί, βομβαρδισμοί στην Γιουγκοσλαβία, υπόθεση Οτσαλάν, πόλεμος στο Αφγανιστάν, πόλεμος στο Ιράκ κ.λπ.).

Το 2000 είναι υποψήφιος για το Νόμπελ Ειρήνης. Σύσσωμη η πολιτική και η πνευματική ηγεσία Ελλάδας και Κύπρου στηρίζει την υποψηφιότητα, ενώ στη Νορβηγία, στα γραφεία της Επιτροπής για το Νόμπελ φθάνουν συνεχώς επιστολές από όλα τα μέρη του κόσμου από προσωπικότητες, φορείς και απλούς ανθρώπους.

Το 2002 παρουσιάζεται η όπερά του “Λυσιστράτη”, ένας αληθινός ύμνος στην Ειρήνη.

Ο Μίκης Θεοδωράκης έγραψε όλα τα είδη της μουσικής: όπερες, συμφωνική μουσική, μουσική δωματίου, ορατόρια, μπαλέτα, χορωδιακή εκκλησιαστική μουσική, μουσική για αρχαίο δράμα, για θέατρο, για κινηματογράφο, έντεχνο λαϊκό τραγούδι, μετασυμφωνικά έργα.

Επίσης έχει γράψει πολλά βιβλία, που έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες.